Verhalen uit de Amstelveense zorg

AMSTELVEENS NIEUWSBLAD dinsdag 23 februari 2021
Eigen foto: Het is niet steeds kommer en kwel bij ‘t Huis aan de Poel. Het team en de bewoners hebben ook lol samen.

AMSTELVEEN Monique Krokkee-Thomas is 56 jaar en coördinerend verpleegkundige op de psychogeriatrische afdeling van Brentano ’t Huis aan de Poel. Met een enthousiast team zorgen zij dagelijks voor deze mensen en hebben ook veel lol met elkaar.

Monique vertelt: “Vorig jaar rond deze tijd was ik op vakantie en moesten wij vroegtijdig terug naar huis, omdat het coronavirus snel om zich heen greep en Nederland in lockdown ging. Toen ik weer aan het werk ging leek er nog niet veel aan de hand te zijn, maar de situatie veranderde snel. In mijn eerste werkweek werd er één bewoner ziek, leek gewoon een verkoudheid, de ernst zagen we niet direct. Wel hebben we meteen actie ondernomen en volgens protocol deze bewoner en zijn echtgenote geïsoleerd in hun appartement verzorgd.”

‘De bewoners van mijn afdeling hebben zoveel behoefte aan een vertrouwd gezicht’

VERDRIET Meneer bleek besmet met corona en ging snel achteruit. “Binnen twee dagen overleed hij door het virus en dat was een enorme schok voor de afdeling. De snelheid waarmee het virus om zich heen sloeg was bijna niet te bevatten. Het verdriet van mevrouw en de familie was verschrikkelijk. Niet op een normale manier afscheid kunnen nemen van hun geliefde en niet je moeder kunnen bijstaan vanwege de isolatie was hartverscheurend.”

UITVAART VIA LIVE-STREAM Mevrouw was zelf ook positief getest en mocht niet bij de uitvaart van haar man aanwezig zijn. “Ik heb samen met mevrouw de uitvaart van haar echtgenoot bekeken via een live-stream. De kinderen hadden het prachtig gedaan en betrokken hun moeder erbij. Ik kende haar echtgenoot goed, maar toch ben je dan niet ‘eigen genoeg’ en zou je natuurlijk het liefste zien dat ze omringd door haar kinderen en familie afscheid had kunnen nemen.”

KNUFFEL Wat Monique hiervan het meest is bijgebleven is het intense verdriet bij de kinderen die niet samen met hun moeder hebben kunnen rouwen. “Zij konden hun moeder pas na een lange tijd weer zien toen het huis weer open ging voor bezoek. Ook dan moet je nog afstand houden en mag je je moeder niet een dikke knuffel geven waar je dan zo aan toe bent. Gelukkig mogen wij tijdens deze tweede golf wel beperkt bezoek toelaten. De bewoners van mijn afdeling, die al zo in de war zijn, hebben zoveel behoefte aan vertrouwde gezichten in deze gekke, angstige tijden. Een groot gedeelte van ons team heeft de afgelopen maanden ook zelf corona gehad en dit heeft een flinke wissel getrokken op de medewerkers die er wel waren en alle ballen hoog moesten houden. Dan helpen kleine attenties zoals een zorgcompliment om je er door heen te trekken.”

Monique en haar team heeft al een zorgcompliment ontvangen, maar vele anderen in de Amstelveense zorg nog niet. Draagt u deze kanjers ook een warm hart toe? Verwen ze en help mee door te doneren aan de actie Zorgcompliment 2021.